خلاف شأن خود بپرهيزد ، در برخورد با برادر و خواهر و مخصوصا پدر و مادر خضوع كند و حالت پرخاشگرى نداشته باشد ، خواهر در مقابل برادرش و مادر در برابر پسر جوانش و بالعكس ، لباس نامناسب و جلف نپوشد كه عدم رعايت اين نكات ظريف ، خطرآفرين و به فرمودهء قرآن شريف ، تبرّج و خودنمايى جاهليّت است . 3 - 12 . بيت المال مسلمين امام على عليه السّلام به استاندار خود مىفرمايد : « أموال المسلمين لا تحتمل الإضرار » « 1 » اى استاندار من ! فرماندار من ! وقتى نامه مىنويسى ، قلمت را ريز كن ، درشت نباشد . بين سطرها فاصله نينداز . قلم‌فرسايى نكن ، جان كلام را بنويس . زيرا اگر اين‌گونه نباشد ، به بيت المال مسلمانان ضرر مىخورد و من حاضر به چنين ضررى براى مسلمانان نيستم . اى شيعهء على ! از اين سخن مولا درس بگير و از مجلس خارج شو . اگر خداى ناكرده در مال مسلمانان بىدقّت هستى ، لاابالى هستى ، از اين به بعد شيعهء على عليه السّلام باش . يك مو حساب است . همين مولا با اين حساب دقيقش ، در دل شب گريه مىكند و به خود مىپيچد ( مبادا دقّت كافى نكرده باشد و مقصّر باشد ) و به درگاه خدا عرض مىكند : « اللّهم إنّى أعوذ بك من نقّاش الحساب » « خدايا ! پناه مىبرم به تو ، از اين‌كه در روز قيامت بسيار حسابگر هستى » . از خار دست نمىگذرى . لذا گريه مىكرد ، ناله مىزد ضجّه مىزد كه نكند خارى از مال مردم در دستش رفته باشد . در سخنى ديگر مىفرمايند : « و اللّه لو أعطيت أقاليم السّبعه بما تحت

--> ( 1 ) . الصدوق ، أبو جعفر محمّد بن على بن الحسن بن بابويه القمى ، الخصال ، ج 1 ، ص 49 .